گناه جوانی

اون که یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه ی عشق باسم می خونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

دلم می خواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمی شه راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

واقعا بچه ها چرا موسیقی رو حرام کردن؟ ترانه به این قشنگی حیف نیست.

صد حیف به تو, صد حیف به این ترانه, صد حیف به مزمونش, صد حیف بر جوانی ها...   .

خدا همیشه یه چیز هایی ازمون می گیره بعد تجربشون رو به ما می ده, یعنی بها شو می گیره.

ای خدا, حالا منی که خود اونو از دست دادم تجربش به چه دردم می خوره. 

گناه جوانی.

(ع.الف.عاشق)