در جلسه قبل ما در مورد مقاومت کربنی بحث کردیم اما این نوع مقاومت ها تنها نوع مقاومت ها نیستند.

مقاومتها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:

الف) مقاومتهای ثابت

مقاومتهای ثابت:

مقدار این نوع مقاومت همیشه ثابت است و به سه نوع زیر تقسیم می شود.

مقاومتهای کربنی

مقاومتهای لایه ای

مقدار این مقاومت ثابت نبوده و قابل تغییر است که شامل:

1) مقاومتهای متغییر وابسته (تابع)

مقاومت های تابع حرارت (PTC، NTC)

مقاومت تابع نور (LDR)

مقاومتهای تابع ولتاژ (VDR)

مقاومتهای تابع میدان مغناطیسی (MDR)

2) مقاومتهای قابل تنظیم:

مقاومت های سیمی نوعی دیگر از مقاومتهای ثابت هستند. این نوع مقاومت از پیچیدن طول معینی سیم مقاومت دار از جنس آلیاژهای مختلف نیکل بر روی استوانه ای عایق از جنس سرامیک ساخته می شود. این مقاومت معمولاً برای توان های بالا (2 تا 250 وات) ساخته می شود. که این ویژگی خاص آنها را از سایر مقاومتها متمایز می کند.همچنین انواع خاصی از مقاومت سیمی نیز برای مصارف تلرانس پایین (تا حدود 0.05٪) به منظور مقاومت دقیق ساخته می شود.

مقاومتهای سیمی توان 2 وات به بالا عموماً در یک محفظه مانند سیمان با مقطع مربع-مستطیل شکل ساخته می شوند و به (مقاومت های آجری) معروفند.شکل خاص محفظه مقاومتهای آجری این امکان را فراهم می آورد که برای خنک کردن بتوان انها را بر روی ورقه های فلزی خنک کننده (رادیاتور) قرار داد.مقاومتهای آجری در مدارهای صوتی و تصویری به منظور کاهش دهنده ولتاژ استفاده می شوند. مقاومتهای سیمی دارای انواع مختلفی هستند که از جمله آنها مقاومتهای سیمی با پوشش «آلو مینیومی»، «سیلیکونی» و «سرامیکی» نام برد.

امروزه با بکارگیری نیمه هادی ها و پایین آمدن ولتاژ کار مدارها، از این مقاومت ها کم تر استفاده می گردد.

برای تست این نوع مقاومت کافیست دو سر مولتیمتر رو به دو سر مقاومت وصل کنیم در صورتی که مقاومت نشان داده شده برابر مقدار نوشته شده روی خود المان باشد مقاومت سالم است و اگر عقربه حرکت نکرد یا مولتیمتر مقدار بی نهایت را نشان داد مقاومت سوخته است.